Blog

By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 06 Oct, 2017
Partij van de Gelijkmatigheid (PvdG)
Minister Hennis is deze week afgetreden door de kwestie van de twee verongelukte militairen in Mali. Naar wat nu blijkt door ondeugdelijk oefenmateriaal in ons krakkemikkig geworden leger, door bezuinigingen waar zij voor verantwoordelijk is. Net als dat het de verantwoordelijkheid was van de parlementsleden,  die haar nu laten vallen. Maar als we verder kijken, de linie is veel breder. De Nationale Politie die zijn werk niet goed kan doen, problemen in ouderen-jeugd-thuiszorg, wegbezuinigen van nuttige arbeidskrachten waardoor degene die mogen blijven overbelast raken. Wanneer komt er in de politiek, en onder burgers, het besef dat als het weer goed gaat met de economie je kijkt naar wat eekhoorns ’s zomers doen. Een reservevoorraad aanleggen voor slechtere tijden. Zorg in ons menszijn voor een financiële buffer en/of staatsschuld een stuk aflossen om over een jaar of zeven, bij de volgende recessie, te kunnen putten uit reserve of een staatslening kunnen aangaan. Nu wil iedereen weer gaan meeprofiteren van economische groei, meer gaan verdienen en ook de staat klapt er financieel weer tegenaan. Met het verlagen van belastingen voor werkenden en vermogenden, wat financieel verlegd wordt naar bijstandsmoeders,  AOW’ers, medicijngebruikers en uitkeringstrekkers, door hogere btw op boodschappen. Waarom? Niet dat de midden en hogere sociale klasse het slecht hebben, maar ‘ze hebben laatst de grootste financiële offers gedragen.’
Op naar de volgende recessie met het opnieuw moeten wegbezuinigen van de doelmatigheid van politie, leger en zorg. Waar blijft de politieke partij van de gelijkmatigheid (PvdG)?

Wulf van Loenen
www.mede-menszijn.nl
wulf@mede-menszijn.nl
By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 24 Sep, 2017
Homeopathie - Autonomie
Nieuws afgelopen week: Europa wil gemeenschappelijk beleid t.a.v. werking van medische behandelingsmethoden. Homeopatie wordt in dit verband op de korrel genomen; de werking zou op dezelfde wetenschappelijke wijze bewezen moeten gaan worden als bij reguliere medicijnen.
Wat mij betreft moet hun ‘wetenschappelijk’ hierbij wel met een korreltje zout genomen worden. Want de aanstichters van dit onzalige idee zijn al vooringenomen, wat o.a. hieruit blijkt: ‘Die keren dat homeopathie helpt gaat het om een placebo effect’. Dus dat weten zij blijkbaar al voordat er onderzocht is, dat is niet zo erg wetenschappelijk. En ‘het is de vraag of het inderdaad wel zo veilig is’. Die laatste opmerking is vreemd als je bedenkt dat de ‘regulieren’ al jaren roepen ‘dat die paar moleculen in een homeopathisch medicijn niets kunnen doen'. In het nieuws werd er ook aan toegevoegd dat homeopathie (op voorhand?) volgens hen niet meer vergoed moet worden. Hoezo vergoed? In Nederland heeft het volgens mij nooit in de basispolis gezeten. Bij een aantal ziektekostenverzekeringen deels wel in de aanvullende verzekering, overigens tegen een flinke premie. Waarom bieden die zorgverzekeringen dit toch aan? De markt die zorg geworden is vraagt er om. Klanten vinden blijkbaar dat zij baat hebben bij homeopathie .
Jarenlang hebben mijn vrouw en ondergetekende voor een ongeneeslijk ziek gezinslid gezorgd. De specialist keek dan naar onze thuis-medicijnlijst, fronste dan de wenkbrauwen, en vroeg: ‘geven jullie haar dat homeopathische middel?' ‘De werkzaamheid ervan is niet bewezen, hoor’. Wij antwoordden dan heel rustig met een ‘dat hoeft ook niet, als het haar maar helpt.' 

Advies: Laat jou, welke behandelingsmethode dan ook, ayurvedisch, Chinees, homeopathisch, haptonomisch, hypnotisch, osteopathisch, antroposofisch, niet afpakken door één discipline ervan, namelijk de machtige reguliere/allopathische (Europees wetenschappelijke) behandelingsmethode. Houd de methode die bij je past en waar je baat bij hebt in ere. Jouw behandelingsmethode bestaat naar alle waarschijnlijkheid al veel langer dan de regulier allopathische methode en blijft bestaan ook als dat schijntje wat je nu aan vergoeding krijgt van je zorgverzekering ophoudt te bestaan. Als het jou helpt dan is het z’n geld, weliswaar uit eigen portemonnee, dubbel en dwars waard. Bewaak je eigen autonomie. Dat is gezond.

Wulf van Loenen
www.mede-menszijn.nl
wulf@mede-menszijn.nl
By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 28 Aug, 2017
Centraal stellen

Iets centraal moeten stellen is een modewoord geworden. Tegenwoordig moeten we geregeld weer iets centraal gaan stellen. Het is centraal inmiddels zo druk geworden dat zaken welke we centraal gesteld hebben er niet meer inpassen en alweer naar buiten uitdijen, en allang niet meer centraal staan.

Wat nog steeds wel voor ons centraal staat is de mens en zijn heerschappij op aarde. We denken er verder niet over na, we vinden het van zelf sprekend dat wij de belangrijkste wezens op aarde zijn. De aarde is van ons. Soms maken we ons wel eens zorgen over de leefbaarheid van de aarde in de toekomst door ons leefgedrag , maar maatregelen mogen niet teveel kosten. Met leefbaarheid bedoelen we uiteraard de leefbaarheid voor de mens.

Naar alle waarschijnlijk is ons soort het enige met een individueel IK besef, daar komt ons (te) grote ego uit voort. We hebben het wel eens over een mogelijke vernietiging door ons gedrag van de aarde, daarmee bedoelen we uiteraard weer het eind van de mensheid. Ondertussen laten we andere soorten organismen door ons gedrag rustig uitsterven.

Zal de aarde zich er veel van aantrekken als we haar door ons gedrag voor onszelf onleefbaar gemaakt hebben? Nee, er ontstaat langzaam een nieuw eco-systeem zonder de mens. Het eind van de dinosautiërs luidde ook zo’n nieuw tijdperk in. Het komen en gaan van soorten is ook zonder ons al miljoenen jaren aan de gang. Dat dit ook met de mens staat te gebeuren kunnen we ons moeilijk voorstellen omdat de mens er van uit gaat dat de mens centraal staat. Door ons verstand zijn we inderdaad wel een belangrijke factor op aarde, zolang we (nog) aanwezig zijn drukken we er een voor ons bepalende stempel op. Maar de aarde kan prima zonder ons.

Het zijn WIJ die uitmaken wat schadelijke organismen (voor de mens) op aarde zijn. En wat er mag blijven of weg mag/moet. Uitstervende dieren en/of oerbossen ten spijt, uiteindelijk gaat het om de dikte van onze portemonnees. We hebben de leefbaarheid op delen van de aarde er eventueel voor over om daar onze medemens te bestrijden als het om macht gaat. Machthebbers offeren er vanuit hun paleizen of schuilplaatsen rustig onschuldige moeders en kinderen aan op bij de tegenpartij. De mensheid probeert alles en iedereen te overheersen, macht is geld, en zelfs ook als het ten koste van onze planeet gaat.

Advies: Neem als uitgangspunt dat de aarde niet alleen die ronde kluit steen/zand is. Maar dat alles wat er in en op groeit ook De Aarde is. Stel je voor dat op die kluit van vuur met een korst van mineralen en elementen de planten, virussen, bacteriën, amoeben, mensen, dieren, enz, de ledematen van de aarde zijn. Sommigen ervan vormen een vaste verbinding, weer anderen kunnen bewegen, en weer anderen kunnen van hun plaats af. Er is beweging, groei, ademhaling, meestal met een bepaalde functie als onderdeel van het geheel (aan dat laatste twijfel ik bij de mens nogal eens). De aarde voedt haar ledematen en de ledematen elkaar. Het is allemaal De Aarde. En als je het dan doortrekt dat de aarde samen met zon, maan sterren hun functie hebben in het geheel wat heelal genoemd wordt dan zijn wij daar als mens onderdeel van. Wij zijn sterrenstof.

Zullen we eens stoppen met ons ego het allerbelangrijkste wezen op aarde te zijn? We zíjn met alles wat er op groeit en bloeit De Aarde. Alles wat we de aarde aandoen, z’n ‘ledematen’ aandoen, grenst aan een ernstige vorm van zelfbeschadiging.

Wulf van Loenen
www.mede-menszijn.nl
wulf@mede-menszijn.nl

By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 10 Jul, 2017
Riskante sport het mooist?
Voetballen zal momenteel het populairst zijn om te beoefenen, en tevens als kijksport. Wij hebben weer gewonnen zeggen we over de club waar we supporter van zijn zonder dat we fysiek meededen. De club, verlengstuk van onszelf, is niet degene die overtredingen maakt nee, dat doet de tegenpartij. En het is de scheids die partijdig is en óns altijd benadeelt.
De supporter van een club speelt mee vanaf z’n plek op de tribune of voor de TV met oogkleppen voor. Behalve op het veld is er ook regelmatig een veldslag op de tribune of rond het stadion aan de gang, maar gemiddeld valt het mee. Wat zal het aantal gewonden gemiddeld zijn? 1 á 2 Per keer op het veld, en een stuk of 5 op de tribune?

Sporten waarin we ook helemaal niet zitten te wachten op gewonden, of zelfs doden, zijn auto- en motorrace. Afgrijselijke beelden in het verleden zijn er, toen de beveiliging nog uitsluitend bestond uit hier en daar een strobaaltje tegen een paaltje langs het asfalt. Nu zijn er obstakelloze uitglijstroken langs bochten om coureurs de mogelijkheid te bieden er ‘veilig’ uit te vliegen. Die enkele keer dat er nog een stratenrace is door de stad (Monaco), langs muren en obstakels, houd je je hart vast.
Waarom vinden velen juist zo'n sport mooi? Vinden we juist sporten die een gevaarlijk imago hebben het mooist? Maar juist bij auto- en motorsport vallen maar weinig slachtoffers meer. Of maakt de spanning dat er iets ergs kán gebeuren het sensationeel, denk aan het stierenvechten als je dat een sport mag noemen. Als het werkelijk fout gaat dan vinden we het iedere keer weer afgrijselijk.

Elk voorjaar begint het wielerseizoen. De risico’s welke genomen worden om voorin te eindigen lijken met het jaar groter te worden. Wij als publiek gaan er weer eens lekker voor zitten voor de TV of we reizen af naar de Tour in Frankrijk. Ik heb het altijd zo’n mooie sport gevonden maar ik bespeur een omslag bij mezelf. Van de ca. 200 deelnemers belanden er tijdens deze Tour de France (2017) waarschijnlijk zo’n 10-15% in het ziekenhuis. Gisteren de 9e etappe en we zijn al aardig op weg. In de 1e (natte) etappe in Dusseldorf was het meteen al raak met een stuk of 5 renners in de hekken waarvan minstens 3 in het ziekenhuis. Renner Valverde met een gebroken knieschijf. De 5e etappe werd Cavendish bij de eindsprint de hekken in gereden en hij werd afgevoerd met een gebroken schouderblad. In de 9e etappe was het helemaal raak, onze landgenoot en nummer 2 van de dag ervoor Robert Gesink, liep een gebroken ruggenwervel op toen er een groepje viel. Er wordt op het moment dat ik dit schrijf in het ziekenhuis waar Robert ligt een speciaal corset voor hem gefabriceerd, anders heeft hij kans dat het ontaardt in een dwarsleasie. Wat de renners Thomas en Mori op die dag aan het vallen overhielden is op dit moment niet bekend. En dan Richie Porte die we life op TV bij een gevaarlijke afdaling een bocht te kort zagen menen, waarbij hij en z’n fiets een verschillende kant op gingen en zijn vlucht via een collega zagen eindigen tegen een rotswand aan, heeft een gebroken bekken en en sleutelbeen opgelopen. Koploper Froome is de meeste concurrenten al kwijt omdat die nu in het ziekenhuis liggen, thuis zitten of nog gekwetst meerijden door de valpartijen.

Gevaarlijke sporten trekken veel publiek. Bij auto- en motor sport zijn de gevaren een groot issue, maar het gaat bijna altijd goed. Bij het voetballen vinden we het inmiddels normaal dat er gewonden vallen, de ernst valt vaak mee. Bij wielrennen hoort het allemaal bij de heroïek van deze sport. De laatste 17 jaar zo’n 14 doden door incidenten bij afdalingen, botsingen, hartstilstand. Uitgezette parcours leiden nog steeds langs de meest onmogelijke weggetjes, vluchtheuvels, afdalingen, smalle afsprintstroken. Mag het publiek, deelnemers, organisaties, jury’s, zich bewust zijn dat alles gedaan moet worden om het leven van jonge medemensen en hun dierbaren niet langer in de waagschaal te leggen. Mag de heroïek een onsje (of vele kilo's) minder?

Wulf van Loenen
wulf@mede-menszijn.nl
www.mede-menszijn.nl
By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 09 Jun, 2017
Vertrouwen hebben?
Ik woon in Hoogland. Een week geleden zijn er op afstand van 20 kilometer uit elkaar 2 meisjes van 14 jaar vermoord en in een sloot achter gelaten. Savannah 10 kilometer ten Noordwesten en Romy 10 kilometer ten Zuidoosten van hier. Ook op het gebied van mijn gedachten en gevoel zat ik er afgelopen week middenin. En was zonder dat ik ze ken gevoelsmatig dichtbij de ouders. In de twee dorpen zochten duizenden verdrietige mensen elkaar op, hielden 2 minuten stilte en hielden elkaar vast.

De plekken waar de meisjes gevonden werden ken ik goed als fanatiek fietser en wandelaar, ik zal er niet meer onbevangen kunnen vertoeven. Het blijft daar je hele leven voelbaar wat er het eerste weekend van juni 2017 gebeurde.

En gisteravond naar Hollandse zaken op tv gekeken. Er werd gediscussieerd met ouders van- en met pubers over angst voor zo’n gebeurtenis, en hoe er mee om te gaan. De ouders leken angstiger dan de kinderen zelf. En dat betrof dan vooral wat er zoal onderweg op de fiets kan gebeuren. Over de elektronische snelweg had men het ook, Savannah en verdachte kende elkaar van Social media. Wat bleek was dat lang niet alle ouders van kinderen in deze leeftijd controleren met wie ze allemaal contact hebben. Degene die het wel deden verbaasden zich over wat er allemaal wel niet gedeeld wordt aan teksten en foto’s. Maar ten aanzien daarvan moet je je kind vertrouwen, je moet vooral in gesprek blijven met ze, zeiden ze. En trouwens, wat jij niet mag weten zetten ze zo achter een ander wachtwoord. Als er spanningen over en weer ontstaan, wat tussen pubers en ouders gemakkelijk gebeurt, dan zorgen ze er voor dat je als ouder een onwetende buitenstaander wordt.

Wat mij verbaast is dat we wel willen weten waar ons kind steeds fysiek uithangt en met wie ze omgaan in de samenleving. Ja, daar bemoeien we ons mee omdat ze nog jong zijn en de samenleving hier en daar niet oké. En als onze kinderen achter wachtwoorden een apart leven hebben naast het onze, waar we niet meer bij kunnen, dan zeggen we dat we vertrouwen in ze moeten hebben. Is dat geen bewijs van onvermogen omdat we niet meer tot inzicht in hun verborgen leven in staat zijn? Ja oké, iedereen heeft recht op privacy en een eigen leven, maar vanaf welke leeftijd dan? Die schuift steeds verder naar voren. Nu zijn we met onze neus op de feiten gedrukt; de daders waren 14 en 16 jaar.
Dat de getroffen gezinnen van deze slachtoffers en daders veel steun en liefde mogen ontvangen.

Wulf van Loenen
wulf@mede-menszijn.nl
www.mede-menszijn.nl
(bovenstaande foto: ANP)

By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 18 May, 2017
Nieuws delen
Gemiddeld 85% van alle Nederlanders voelt zich gelukkig in dorp of stad waar gewoond wordt. Met uitschieters per plaats naar beneden of naar boven. Mijn reactie is, hoe komt het dan toch dat iedereen altijd zo loopt te zeuren? Wordt men misschien plotseling blij van geïnterviewd worden? Wat zou het zijn, … aandacht? Maar we kunnen goed positieve geluiden gebruiken, blijkbaar is het dus gelukkig niet allemaal kommer en kwel om ons heen.

Meer dan de helft van treinvertragingen zouden we aan ‘ons’ zelf te danken hebben. Hoofd Meldkamer Spoor: ‘We hebben het hier over idioten die doodleuk het spoor opgaan om rare fratsen uit te halen, foto’s maken, met name selfies, of er een kortere weg mee nemen. Ze spelen met hun leven’. Aan de helft van de treinvertragingen (beetje overdreven of niet), zou de NS dus niets aan kunnen doen. Ik denk niet dat wachtende treinreizigers zich aangesproken zullen voelen over ‘dat we het aan ons zelf te danken zouden hebben’.

Een bericht vorige week wat te maken had met het spoor was triester. Want de trein is erg populair onder mensen die helaas zelfdoding plegen. Maar Prorail en de staatssecretaris hebben ‘succes’ met het plaatsen van hekken, hindernismatten, verklikkers die veel licht op zo’n plek aanzetten, en tekstborden die je op andere gedachten moeten brengen. Men gaat er nog 14 miljoen euro extra voor uittrekken om de maatregelen verder uit te breiden in het land. Het heeft nu al tot een verlaging van 30-40% van het aantal zelfdodingen op het spoor geleid.

Hopelijk richt de (nieuwe) regering de aandacht op het verlagen van het algehele zelfdodings-percentage. Want je mag hopen dat die 30-40% niet voor een andere methode gekozen hebben. Laat zelfdoding geen voortvloeisel zijn van het ‘zelfreddend vermogen’, wat het huidige credo is  bij bezuinigingen in de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, Wet Langdurige Zorg, Participatiewet en Zorgverzekeringswet.
En hoe zit het met onszelf? Kijken we om naar onze (kwetsbare) medemens?

Wulf van Loenen
www.mede-menszijn.nl
wulf@mede-menszijn.nl
By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 08 May, 2017
Zorgverlener zoeken
We hebben allemaal wel eens hulp nodig om weer verder te kunnen. Daar hoeven we niet geheimzinnig over te doen, dus voor wie het lezen wil, hierbij m’n mail aan een complementair medisch centrum:

Ik ben Wulf van Loenen, een gehuwde man van 64 jaar, vader van 3 kinderen waarvan 2 met zorg waarvan nu 1 overleden. Ik heb met mijn partner 40 jaar veel uit te vinden in de relatiesfeer, maar we zijn nog steeds bij elkaar. Ik heb vaak te maken met vage lichamelijke klachten, waar ik momenteel ook weer aan geholpen word. Verder wijst veel op een hoge gevoeligheid en misschien wel burn-out. Ik denk er aan bij u een intake af te spreken. Waarin ik het graag wil hebben over het missen van verdere inspiratie. Ik wil meer tevredenheid over de invulling van mijn leven maar het komt niet bij me binnen welke stap nu. Ik kan m'n draai niet meer vinden na een redelijk zwaar leven vind ik zelf. Met klap op de vuurpijl 17 jaar zorg voor een ongeneeslijk zieke dochter, ze is 3 jaar geleden overleden. Om zelf meer verbinding in mijn wezen te herkennen lees ik momenteel veel over de theorieën van Rudolf Steiner. Daarom ben ik met het zoekwoord antropsofie op de mooie uitnodigende site van uw praktijk terecht gekomen. Om een indruk te kunnen krijgen over de betaling, c.q. vergoeding van eventuele consulten wil ik graag uw tarief weten. Met vriendelijke groet, Wulf van Loenen.

www.mede-menszijn.nl
wulf@mede-menszijn.nl
By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 24 Apr, 2017
Farmaceutische Molen
Wat vindt u er van als u zonder recept de huisartsenpraktijk verlaat? En kan de huisarts de patiënt met klachten zonder middeltjes laten gaan zoals hij kwam?

Ik heb zojuist de huisartsenpraktijk zonder recept of doorverwijzing verlaten. Voor de ongemakken waar ik ermee naar toe ging, wat meer was dan het bekende dorst en veel plassen, zou ik normaal niet naar de huisarts gegaan zijn. Maar bij elkaar opgeteld vond ik het reden om de dokters-aassistente te vragen of ik een flesje oochtendurine mocht afleveren voor onderzoek op diabetes. Deze aandoening komt namelijk in mijn familie voor. Het zou een verklaring kunnen zijn voor de ongemakken. En met het snappen van je lichaam, bijvoorbeeld een onderliggende aandoening, zijn er minder raadsels in je leven.

Zo gemakkelijk kwam ik er niet van af. Er werd meteen een afspraak voor bij de huisarts zelf gemaakt. Er moest dan ook meteen bloed geprikt gaan worden. Ik dacht, o jee daar gaan we weer; hoe weiger ik recepten ter symptoombestrijding, insuline zou ik natuurlijk wel aanvaard hebben. Maar ik had prachtige urine en bloedwaarden, dus gelukkig geen diabetes.

Ik ben altijd wat aan het puzzelen met lichaam en geest. Dat is ook wel je lot als je in de gelegenheid bent om redelijk mindfulnes te leven. Ik was opgelucht dat de huisarts recepten voor mijn genoemde symptomen achterwege liet. Met de diagnose; geen diabetes, was mijn vraag beantwoord. Jammer voor de machtige farmaceutische molen die iedereen zelfs met een klein klachtje, wil opslokken. Maar waarin ik gelukkig nog steeds buiten de mangel blijf.

Wulf van Loenen
www.mede-menszijn.nl
wulf@mede-menszijn.nl
By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 19 Mar, 2017
Ziel en bezieling
Er is al veel gesproken en geschreven over de verbinding tussen lichaam, geest en ziel. Toch ligt de nadruk op het lichaam en het fysieke, binnen onze huidige wetenschap. In veel religies en filosofieën, o.a. hindoeïsme, boeddhisme, antroposofie, blijft de de geest intact als je doodgaat. De geest huist met hulp van de ziel een mensenleven lang op aarde, gedragen door je lichaam, om bij te leren en gaat vervolgens terug naar ‘huis’, naar de hemel, naar het grote geheel. En de geest zal dan, als de tijd er rijp voor is, opnieuw reïncarneren in een nieuw gekozen mensenlichaam wat geboren gaat worden op aarde. Zo wordt het een steeds completere geest, met als doel te harmoniseren met het Grote Geheel, aarde, hemel en kosmos omvattend. Op een enkele uitzondering na kan niemand zich nog iets herinneren uit z’n vorig zielenleven. En veel mensen vinden dit erg logisch omdat ze absoluut niet in deze geest-zielentheorie geloven.


Rudolf Steiner, grondlegger van de antroposofie, zei dat de mens ooit in de oertijd een veel ruimer bewustzijn had, en veel meer gedreven werd door hogere-energie uit de kosmos. En dat het bewustzijn (en de filosofieën) van de moderne mens bijna geheel verschoven is naar het aardse, het fysieke. En dat er toch een spirituele bron is van binnen, dat er veel meer is tussen Hemel en aarde, en dat we daar onzichtbare verbinding mee hebben. Hij geeft daar overigens Christus ook een belangrijke plek in.

Ik ben een slechte slaper. Halve nachten slaap ik meestal maar, met incidenteel een hele. Het lukt me nog steeds om van de melatonine en slaapmiddelen van de dokter af te blijven. Ik heb ze wel geprobeerd maar heb er de volgende dag last van. Totdat er misschien een moment komt dat de klachten door slaaptekort ernstiger worden dan de bijwerkingen van pillen. Maar ik bof, ik ben een van de weinigen die je bij een ontmoeting niet meteen zult horen klagen dat hij zo druk is, dat ben ik niet en ik kan dus met minder energie toe. Ik functioneer nog steeds, maar wat voel ik me nieuw als ik een keer een hele nacht slaap!

Vannacht lag ik weer een tijd wakker. Ik had er de balen van, en kreeg het idee eens te proberen richting ziel te mediteren. Verbeeld ik me al een tijdje dat ik m’n ziel kan voelen of is het fantasie? Ergens op korte afstand onder mijn navel, statisch op een plek al voel ik hem ‘vlinderen’. Ik gaf hem nu (of is het een het), alle vrijheid en ruimte. Ga maar, speel maar als een kind. Even werd ik ongerust; stel dat hij m’n lichaam verlaat, wat dan?! Nou dan was het maar zo, ik vertrouwde dan maar op z’n terugkomst, een mens gaat immers niet dood voor zijn tijd. Het begon allengs fijner te voelen. En wat was dat; m’n lichaam werd steeds losser, ontspande en warempel, ik begon nu zoals ’s avonds weldadig het matras en beddengoed te ervaren en wat weg te zakken.
Lang daarna werd ik wakker na een verkwikkende droom, en het was al licht. Vervolgens vandaag flink kunnen klussen. Het was of ik een zielen-drive ontving uit de kosmos.

Wulf van Loenen
www.mede-menszijn.nl
wulf@mede-menszijn.nl




By 43113632d6465da151bb309537dbe5c477aa0fd9 26 Feb, 2017
Mo(nu)ment voor een kind
25 Maart a.s. is er weer de jaarlijkse boomplantdag, georganiseerd door Stichting Mo(nu)ment voor een Kind en Vereniging Volwassenen, Kinderen en Stofwisselingsziekte. Binnen ons gezin missen we ook een dierbare waar we dan nu ook een boom voor gaan planten op de dijk in Nisse gemeente Heinekenszand in Zeeland. Hij komt te staan bij al die bomen die er al geplant zijn als aandenken aan dierbaren, die afgelopen jaren overleden aan een stofwisselingsziekte. Bij de linde voor onze Fleur komt er het boven afgebeelde bordje bij te staan, nummer 149 inmiddels. Ondanks te weinig energie, door deze zeldzame erfelijke ziekte, hadden deze kinderen een levenskracht die we zelf tot op de dag van vandaag voelen. Vaak hielden artsen het voor onmogelijk als ze dan toch weer opleefden om alweer een periode mee naar huis te kunnen uit het ziekenhuis. Een levenskracht waar deze bomen in de goddelijke natuur een mooie afspiegeling van zijn. De kracht van deze kinderen lag ook in heel veel liefde brengen in de beperkte tijd dat ze hier op aarde waren.

Als vader van Fleur mag ik met mijn vrouw en andere ouders de schop hanteren. Maar er is meer. Er is tevens een samenkomst waarin we ons met elkaar verbonden voelen bij het luisteren naar muziek en teksten. Tussen de namen en foto’s van onze dierbaren die getoond worden door mag ook ik passende gedichten uit mijn gedichtenbundels voordragen. Door Fleur ben ik gedichten gaan schrijven en dat heeft geresulteerd in twee bundels, zie www.mede-menszijn.nl /webshop

Hartzeer

Jij was zo ziek
je was zo lief
m’n hart deed pijn
het klopte voor jou
het klopte door jou

Nu je er niet meer bent
zoek ik pulsering
in de natuur
of is het God
om HET
weer te laten kloppen …





More Posts
Share by: